Vroeg in de ochtend rijden Lisanne en ik naar Gent en proberen we de file rond Antwerpen te voorkomen. Dat lukt redelijk goed en we komen ruim op tijd. We gaan deze ochtend een bijeenkomst begeleiden voor alle werknemers van de Rudolf Steiner School. Er zullen ongeveer veertig mensen deelnemen. Terwijl wij het mooie lokaal inspecteren en gereed maken stroomt het gebouw langzaam vol.

Het tijdelijke bestuur van deze Vrije School heeft ons gevraagd om te helpen de aandacht en de energie naar de toekomst om te buigen. Uit de gesprekken die we eerder met hen gevoerd hebben bleek hoezeer verschillende knooppunten uit de geschiedenis af een toe nog pijnlijk opspelen in deze school. Maar er is ook een sterk verlangen bij velen om vooruit te kunnen kijken.

Na gezamenlijk zingen beginnen we om 9.00 uur. We zitten met z’n allen in een grote kring en we hebben de drie bestuursleden gevraagd om kort te vertellen hoe hun werkzaamheden eruit zien en wat daarbij hun visie is. Hierna gaat iedereen met degene die naast hem of haar zit in gesprek over de vraag: Wat viel mij op aan deze presentatie? Wij benadrukken dat het geen discussie moet worden over wat je ervan vindt. Er ontstaat een levendig gesprek en later horen we terug dat het verschillende mensen geraakt heeft dit verhaal van het bestuur zo eens te horen.

Lisanne en ik gaan verder en stellen onszelf voor. We vertellen iets over de IMO werkwijze en zijn uitgangspunten. Dat lichten we ook toe in de visie-oefening die we gaan doen. We vormen groepjes van zes personen. Twee mensen eruit mogen in vijf à tien minuten hun visie vertellen. Waar dromen ze van als het om deze school gaat? Wat zouden ze daar zelf in willen doen? Na de presentatie spreken de anderen er onderling over en degene die de presentatie deed zit met zijn/haar rug naar de groep toe te luisteren. De dingen die opvielen, de tips en de tops klinken en daarna gaat de spreker op basis van wat hij/zij gehoord heeft voor een tweede ronde de visie presenteren. Het verschil valt op! Het brengt een nieuw soort energie op gang, zo horen we na afloop bij de lunch.

Na de koffie leggen we het werken met ‘de zeven bakens’ uit. Dat zijn de belangrijkste oriëntatiepunten, zoals wij bij IMO ontdekt hebben, waar je aandacht aan moet schenken wil je iets in een organisatie in beweging brengen. We delen een papier uit met daarop vragen die bij die bakens horen. Iedereen gaat eerst voor zichzelf opschrijven wat hij/zij zou willen doen voor de ontwikkeling van deze school. Daarna zoeken ze een maatje uit en bevragen elkaar op die zeven punten. We zien en horen een zeer levendig tafereel. Dat resulteert in ‘veertig intenties’ waar mensen wel aan willen werken. Die worden mooi op het bord geschreven. We vragen de bestuursleden en anderen waar ze samenhang zien. Iemand zegt nog: “We hebben het vandaag helemaal niet over problemen gehad!”

Aan het einde van deze bijeenkomst kijken we nog eens terug en tijdens de lunch horen we bijvoorbeeld: “Ik kwam hier wel een beetje sceptisch naar toe vanmorgen maar nu ben ik erg content. Ik heb mensen horen vertellen wat ik echt niet wist. Zo zouden we het ook in onze vergadering moeten doen.”

Op de terugweg naar huis zijn Lisanne en ik het er over eens: hier is een belangrijk deel van de aandacht nu naar de toekomst gericht.  En dat was de bedoeling.

Klaas IJkema

Share This