Klaas IJkema

Enige tijd geleden hebben wij als IMO groep de oefening ‘Wat bezet mijn ziel?’ met elkaar gedaan. Het is een van de 13 oefeningen uit het boek van Adriaan Bekman The Conscious Soul, een leerboek om de binnenkant van ons leiderschap goed te verzorgen.

Een collega vertelde over een situatie waarin hij zich bang voelde en het contact met anderen dreigde te verliezen. Het was mooi om die oefening samen te doen, want we spraken over iets wat je doorgaans liever voor jezelf houdt. Het is niet fijn om te zeggen dat er angst in je zit.

Eén van ons beschreef een vergadering bij een klant van hem, waarin hij het gevoel had de controle over het groepsgesprek te verliezen. Hij vertelde wat er in hem omging, hoe hij bij zichzelf irritatie over de opgetreden vertraging moest onderdrukken. Hij koos er ongemerkt voor om vooral in te gaan op de mensen die hij sympathiek vond en die naar zijn idee een positieve bijdrage leverden. Maar sommige anderen negeerde hij. En zo kwam hij langzaam maar zeker buiten het proces te staan. Hij was meer met zichzelf dan met het onderwerp van gesprek bezig.

De collega’s luisterden aandachtig naar deze herinnering en gingen vervolgens met elkaar in gesprek over wat ze hoorden. De inbrenger van het verhaal hoefde alleen maar te luisteren. Een soort intervisie. Omdat het een Zoom-gesprek was kon hij zijn video en microfoon uitschakelen. Daardoor was het nog makkelijker was om alleen maar aandachtig waar te nemen wat zijn collega’s onderling bespraken. Het maakte hem innerlijk vrij.

Vervolgens werd hij uitgenodigd om in een beeld te benoemen wat zijn ziel in die vergadering als het ware ging bezetten. En of hij dit beeld herkende uit andere situaties.  Al pratend kwam het patroon tevoorschijn dat hij vaak en gemakkelijk de rol van waarnemer boven die van deelnemer kiest. Dat gaf hem de mogelijkheid goed te onderscheiden wat er aan de hand is. Maar het verhinderde hem om die waarnemingen vruchtbaar te maken in de groep waar hij inzat. De neiging tot dit patroon, zo eindigde onze dialoog, deed zich natuurlijk ook in onze IMO-groep voor. We spraken af dat dit een oefenplek kan zijn om bij een gevoel van angst en irritatie juist een ander gedrag te oefenen. De collega’s beloofden hem hierop aan te spreken als zij vermoedden dat dit weer dreigde te gebeuren.

Bang zijn, toch al niet zo makkelijk te accepteren, kan als effect hebben dat je ziel zich afsluit. Dat is niet een goed uitgangspunt voor leiderschap, waarin je juist het contact met anderen open wilt houden. Het waardevolle van deze oefening is dat het de ziel weer vrij maakt om volledig in contact te zijn met anderen.

Share This